Een nieuwsbriefvoorkeur die een klant zelf aanvinkt, een aankoop in je webshop en een ingekocht publieksprofiel vertellen verschillende dingen. De herkomst bepaalt hoeveel je aan die gegevens hebt en welke vragen je erover moet stellen.

Vier manieren waarop gegevens bij je terechtkomen

First-party data verzamel je zelf via je website, app of klantcontact. Denk aan een aankoop of een vraag die bij de klantenservice binnenkomt. Je kent de context en kunt dus beter inschatten wat zo’n signaal betekent.

Second-party data zijn de eigen gegevens van een andere organisatie die ze met jou deelt, bijvoorbeeld binnen een samenwerking. Third-party data komen van een externe partij die gegevens verzamelt en aan meerdere bedrijven aanbiedt. De herkomst en nauwkeurigheid zijn dan vaak lastiger te beoordelen.

Zero-party data, een term van Forrester, zijn gegevens die iemand bewust met je deelt. Denk aan een klant die vertelt voor welke producten die aanbiedingen wil ontvangen. Je hoeft de voorkeur dan niet af te leiden uit klikgedrag.

Bereik, betrouwbaarheid en privacy

Met je eigen gegevens weet je vaak meer over bestaande klanten dan over mensen die je nog wilt bereiken. Een externe dataset kan het bereik vergroten, maar roept extra vragen op over actualiteit, toestemming en de AVG. Ook als je gegevens zelf verzamelt, blijft het belangrijk duidelijk te maken waarvoor je ze gebruikt.

Begin bij vertrouwen. Leg uit waarom je iets wilt weten en laat klanten merken wat het hen oplevert. Wie een voorkeur opgeeft voor één productgroep en daarna alsnog elke aanbieding ontvangt, heeft weinig reden om opnieuw gegevens te delen.